انسان از بدو پیدایش، در پی استحصال منابع در جهت استفاده و رفاه خویش بوده است. رفاهی که با بر هم زدن تعادل طبیعت، وارد نمودن آلودگی های مختلف به محیط زیست و آسیب بر پیکره آن همراه شده است. با انقلاب کشاورزی و پس از آن انقلاب صنعتی در سالهای 1700 تا 1850 میلادی، دوره استفاده بی حد و مرز انسان از منابع طبیعی بدون توجه به توان محیط و آلودگی های ناشی از آن آغاز گردید پس از دوره صنعتی و پای گذاشتن انسان به دوره تکنولوژی، آسیب های وارد شده به محیط زیست و مشکلات حاصل از این آسیب ها مورد توجه دلسوزان محیط زیست قرار گرفت، تا جایی که متخصصین با ایجاد ارتباطی میان توسعه و محیط زیست، مبحث توسعه پایدار را با هدف استفاده از منابع طبیعی به اندازه توان محیط، و لزوم قابل استفاده بودن آن برای آیندگان، مطرح نمودند.
توسعه و گسترش انرژي‌هاي پاک باعث كمك به تحقق اهداف توسعه اقتصادي، اجتماعي ، فرهنگی و زيست محيطي كشور مي‌شود كه از عوامل اساسي در رسيدن به توسعه پايدار در هر كشوري هستند.استفاده از انرژي‌هاي پاک از جمله؛ انرژی هسته ای، خورشیدی، بادی و … ميتواند باعث كاهش وابستگي به منابع فسيلي، كاهش انتشار گازهاي آلاينده از بخشهاي توليد و مصرف منابع انرژي و همچنين باعث كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي كه تأثير اساسي بر گرمايش جهاني دارند، شود. همچنین لزوم توجه به توسعه پايدارشهری از موارد مهمی است که در رسیدن به توسعه پايدار مهم می باشد و بایستی در شهرها به آن توجه نمود.برای پرداختن به این موضوع ما نیاز داریم که شهر را از نظر اجتماعی و فرهنگی مورد نظر قرار دهیم و به ابعاد اجتماعی و فرهنگی انسانهای ساکن شهرها توجه نماییم.
مریم ثابتی
ادامه دارد
لینک کوتاه: